अहं कस्य कुतो वापि कः को मे ह भवेदिति । प्रयोजनमतिर्नित्यमेवं मोक्षाश्रमे वसेत्
ahaṁ kasya kuto vāpi kaḥ ko me ha bhaved iti | prayojanamatiḥ nityam evaṁ mokṣāśrame vaset ||
Wika ni Bhishma: “Kanino ba ako nabibilang? Saan ako nagmula? Sino, sa katotohanan, ang akin? Ano ang layunin ng buhay na ito?” Ang isang nagtalikod sa daigdig ay dapat manahan sa āśrama ng paglaya, na ang isip ay laging nakatuon sa ganitong pagsisiyasat—nabubuhay sa matatag na pagninilay na lumuluwag sa pagkapit at humahantong sa kalayaan.
भीष्म उवाच
A renunciant should live with continuous self-inquiry—questioning ownership, origin, and attachment (“mine-ness”)—so the mind stays oriented toward life’s true purpose: liberation.
In the Shanti Parva instruction setting, Bhishma is advising on the discipline of the mokṣa-oriented life, describing the inner contemplations that should accompany dwelling in the renunciant āśrama.