Shloka 37
Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
न नृत्यगीतशीलेषु हासकेषु च धार्मिक: । न मत्ते चैव नोन्मत्ते न स्तेने न च कुत्सके
na nṛtyagītaśīleṣu hāsakeṣu ca dhārmikaḥ | na matte caiva nonmatte na stene na ca kutsake
Wika ni Vyāsa: “Ang tunay na matuwid ay hindi nalulugod sa mga taong lulong sa sayaw at awit, ni sa mga payaso at mapaglarong tagapaglibang. Hindi siya nakikisama sa lasing o baliw, ni sa magnanakaw, ni sa hamak at kasuklam-suklam—iniiwasan niya ang gayong samahan bilang pag-iingat sa dharma at sa sariling pagkatao.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
Dharma is protected by guarding one’s associations: a righteous person avoids the company of the frivolous, intoxicated, deranged, thieving, and morally base, since such proximity erodes character and judgment.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa enumerates marks of righteous conduct, presenting practical guidance on whom a dhārmika should not keep company with.