Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
अभक्ष्या ब्राद्माणैर्मत्स्या: शल्कैयें वै विवर्जिता: | चतुष्पात् कच्छपादन्यो मण्ड्रका जलजाश्च ये
abhakṣyā brāhmaṇair matsyāḥ śalkair eva vivarjitāḥ | catuṣpāt kacchapād anyo maṇḍrakā jalajāś ca ye ||
Ipinahayag ni Vyāsa ang mga pagbabawal sa pagkain para sa mga Brāhmaṇa: kahit ang mga isdang walang kaliskis ay hindi dapat kainin. Gayundin, ipinagbabawal ang pagong at, bukod dito, ang lahat ng nilalang na may apat na paa; ang palaka at iba pang mga nilikhang isinilang sa tubig ay dapat ding iwasan.
व्यास उवाच
The verse teaches that dharma includes regulated consumption: for Brāhmaṇas, certain categories of animals—especially particular aquatic and amphibious beings—are classified as abhakṣya (forbidden), emphasizing purity and restraint as ethical disciplines.
In Śānti Parva’s instruction on dharma, Vyāsa is laying down specific prohibitions regarding what Brāhmaṇas should not eat, listing fish (notably those lacking scales), tortoise and other quadrupeds, frogs, and other water-born creatures.