प्रभाते यास्यति भवानू् पर्याश्वस्त: सुखोषित: । असौ हि भगवान् सूर्यो मन्दरश्मिरवाड्मुख:,विद्वन! आप मुझे जैसी सलाह दे रहे हैं, अवश्य ऐसा ही करूँगा। साधो! वे भगवान् सूर्य अस्ताचलकी ओर जा रहे हैं। उनकी किरणें मन्द हो गयी हैं; अतः आप इस रातमें मेरे साथ यहीं रहिये और सुखपूर्वक विश्राम करके भलीभाँति अपनी थकावट दूर कीजिये; फिर सबेरे अपने अभीष्ट स्थानको चले जाइयेगा
prabhāte yāsyati bhavān upari-āśvastaḥ sukhoṣitaḥ | asau hi bhagavān sūryo mandaraśmir avāṅmukhaḥ ||
Wika ng brahmana: “Sa pagsikat ng araw, makapagpapatuloy ka na, sariwa at nakapagpahingang mabuti. Sapagkat ang pinagpipitagang Araw ay lumulubog na—humina na ang kanyang mga sinag at siya’y yumuyuko sa abot-tanaw. Kaya manatili ka sa akin ngayong gabi; magpahinga kang magaan upang mapawi ang lahat ng pagod, at sa umaga’y magtungo sa pook na iyong ninanais.”
ब्राह्मण उवाच
The verse highlights practical dharma: a host urges a traveler to rest when night falls, emphasizing care, hospitality, and acting according to proper time rather than forcing a journey in darkness.
A brāhmaṇa addresses a traveler respectfully, noting that the Sun is setting and its rays have softened; he invites the guest to stay the night, recover from fatigue, and depart safely at dawn.