ततः स विप्र: कृतकर्मनिश्चय: कृताभ्यनुज्ञ: स्वजनेन धर्मकृत् । यथोपदिष्टं भुजगेन्द्रसंश्रयं जगाम काले सुकृतैकनिश्चय:
tataḥ sa vipraḥ kṛtakarmaniscayaḥ kṛtābhyanujñaḥ svajanena dharmakṛt | yathopadiṣṭaṃ bhujagendrasaṃśrayaṃ jagāma kāle sukṛtaikaniscayaḥ ||
Pagkaraan, ang brahmanang iyon—matatag na nagpasiyang tuparin ang tungkuling-dharma na kanyang nilalayon, at matapos makuha ang pagsang-ayon ng kanyang mga kaanak—ay umalis sa tamang oras, ayon na ayon sa itinuro ng panauhin, patungo sa tahanan ng Panginoon ng mga ahas. Taglay ang matibay na isip na nakatuon sa pagsasakatuparan ng isang marangal na layunin, nagpatuloy siya alinsunod sa dharma.
भीष्म उवाच
Dharma is upheld through firm resolve, respectful consultation/consent within one’s household, and faithful adherence to righteous instruction; a meritorious aim (sukṛta) should be pursued at the proper time and in the proper manner.
A brahmin, after deciding to complete his intended task and receiving his family’s permission, departs at the appointed time to the dwelling of the serpent-king, following the directions previously given by a guest.