तस्यैवं खिद्यमानस्य धर्म परममास्थित: । कदाचिदतिथि: प्राप्तो ब्राह्मण: सुसमाहितः
tasyaivaṁ khidyamānasya dharma-paramam āsthitaḥ | kadācid atithiḥ prāpto brāhmaṇaḥ su-samāhitaḥ ||
Habang siya’y pinahihirapan at nababagabag sa kalooban, subalit nananatiling matatag sa pinakamataas na dharma, minsan ay dumating sa kanya ang isang Brahman bilang atithi (panauhin)—mapagpigil sa sarili at malalim ang pagtitipon ng isip. Ang pagdating ng atithing ito ay hudyat ng isang pagsubok sa asal: ang dalamhati ng maybahay ay sinasalubong ng pagkakataong itaguyod ang katuwiran sa pamamagitan ng wastong pagtanggap sa panauhin at tamang pag-uugali.
भीष्म उवाच
Even amid personal distress, one should remain established in the highest dharma; the arrival of an atithi (guest) becomes an ethical occasion to practice righteousness through hospitality, restraint, and proper conduct.
A person who has been suffering and reflecting is described as still adhering to supreme dharma. At that moment, a composed Brahmin arrives as a guest, setting up the next episode where the host’s values will be tested through the duties owed to an atithi.