Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
देवं परमकं ब्रद्दा श्वेतं चन्द्रा भभच्युतम् । यत्र चैकान्तिनो यान्ति नारायणपरायणा:
vaiśampāyana uvāca | devaṁ paramakaṁ brahmā śvetaṁ candrābhaṁ acyutam | yatra caikāntino yānti nārāyaṇaparāyaṇāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang mga debotong iisa ang loob, na lubos na nakatuon kay Nārāyaṇa, ay nakakamit ang kataas-taasang Panginoong Acyuta—dalisay at walang dungis, maningning at maputi na gaya ng buwan—na siyang pinakamataas na Brahman. Ipinahihiwatig ng talatang ito na ang di-natitinag na debosyon at tanging pagkanlong sa Banal ang nagdadala lampas sa mga layuning makamundo tungo sa sukdulang, transendenteng hantungan.
वैशम्पायन उवाच
Exclusive, unwavering devotion (ekāntitā) to Nārāyaṇa leads the devotee to attain the supreme Lord—identified with the highest Brahman—emphasizing spiritual single-mindedness as a direct path to liberation.
Vaiśampāyana, continuing the Śānti Parva discourse, describes the destiny of Nārāyaṇa-devoted ascetics: they ‘go to’ (attain) Acyuta, portrayed as supremely pure and moon-bright, framing devotion as the culminating spiritual attainment.