Shloka 62
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
एकान्तिनो हि पुरुषा दुर्लभा बहवो नृप । यद्येकान्तिभिराकीर्ण जगत् स्यात् कुरुनन्दन
ekāntino hi puruṣā durlabhā bahavo nṛpa | yady ekāntibhir ākīrṇaṁ jagat syāt kurunandana ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O hari, ang mga taong may iisang-tutok na debosyon ay tunay na bihira; hindi sila marami. O ligaya ng mga Kuru, kung mapupuno ang daigdig ng gayong mga kaluluwang nakatuon sa iisang layon, malulukuban ang buong lupa ng diwa ng Kṛta (Satya) Yuga—wala nang puwang para sa mga ritwal na inuudyok ng pagnanasa sa bunga, sapagkat ang lahat ay magiging masikap sa kapakanan ng mga nilalang, nakaugat sa pagkakakilala sa Sarili, sa ahimsa, at sa tanging debosyon.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Single-minded, exclusive devotion and ethical purity are rare; if such people were widespread—self-knowing, non-violent, and devoted to the welfare of all—society would naturally resemble Satya-yuga, and desire-motivated ritual action would lose its hold.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vaiśampāyana addresses a Kuru king, reflecting on the scarcity of truly one-pointed devotees and imagining the moral transformation of the world if such persons were numerous.