Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
आरण्यकेन सहितं नारायणमुखोद्भवम् । तदनन्तर ब्रह्माने भगवान् श्रीहरिको नमस्कार किया और उन्हीं नारायणदेवके मुखसे प्रकट आरण्यक, रहस्य तथा संग्रहसहित उस श्रेष्ठ धर्मका उपदेश ग्रहण किया
āraṇyakena sahitaṃ nārāyaṇamukhodbhavam | tadanantaraṃ brahmāṇe bhagavān śrīharir ko namaskāraṃ kṛtvā tasyaiva nārāyaṇadevasya mukhāt prakaṭam āraṇyaka-rahasya-saṃgraha-sahitaṃ taṃ śreṣṭhaṃ dharmopadeśaṃ jagrāha |
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Kasama ang bahaging Āraṇyaka, at nagmula sa bibig ni Nārāyaṇa, ang aral na iyon ay tinanggap pagkaraan. Pagkatapos, ang mapalad na Śrī Hari ay yumukod sa paggalang kay Brahmā at tinanggap mula sa mismong bibig ng Panginoong Nārāyaṇa ang dakilang turo ng dharma—ganap na taglay ang Āraṇyaka, ang mga lihim na aral (rahasya), at ang buod na kalipunan (saṅgraha).”
वैशम्पायन उवाच
The verse emphasizes the sanctity and authority of dharma-teaching as a revealed transmission: the ‘best dharma’ is received as a complete body of instruction (including Āraṇyaka material, esoteric rahasya, and a systematic compendium), and it is approached with reverence (namaskāra), underscoring humility before sacred knowledge.
Vaiśampāyana narrates a chain of transmission: after the revelation associated with Nārāyaṇa’s speech, Śrī Hari offers salutations to Brahmā and then receives/accepts the superior dharma-instruction that is explicitly said to have manifested from Lord Nārāyaṇa’s mouth, complete with its ancillary and secret sections.