Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
मनोरथं तु यो दद्यादेकस्मा अपि भारत | न कीर्तयेत दत्त्वा य: स च पापात् प्रमुच्यते
manorathaṃ tu yo dadyād ekasmai api bhārata | na kīrtayet dattvā yaḥ sa ca pāpāt pramucyate ||
Sabi ni Vyāsa: O Bhārata, kahit ang taong magbigay sa iisang nilalang ng handog na tumutupad sa kanyang taimtim na hangarin—at matapos magbigay ay hindi ito ipinangangalandakan—ay napapalaya rin sa kasalanan.
व्यास उवाच
Giving that fulfills another’s genuine need or wish is spiritually effective when it is done without self-praise or public display; such restrained charity helps cleanse the giver of sin.
In Śānti Parva’s instruction on dharma, Vyāsa addresses ‘Bhārata’ and teaches a principle of dāna: even a single, sincere gift—kept free from boasting—has strong purificatory value.