Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
अपां चापि गुणा राजन् रसा नारायणात्मका: । ज्योतिषां च परं रूप॑ स्मृतं नारायणात्मकम्,राजन्! जलका गुण रस भी नारायणका ही स्वरूप है। तेजका उत्तम गुण रूप भी नारायणमय ही है
apāṃ cāpi guṇā rājan rasā nārāyaṇātmakāḥ | jyotiṣāṃ ca paraṃ rūpaṃ smṛtaṃ nārāyaṇātmakam, rājan |
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: “O Hari, ang mga katangian at lasa ng tubig ay likas din kay Nārāyaṇa. At ang pinakadakilang anyo ng mga kapangyarihang maningning (apoy, liwanag, ningning) ay inaalala ring si Nārāyaṇa sa pinakadiwa.”
वैशग्पायन उवाच
The verse teaches divine immanence: the finest qualities of water (its rasa/essence) and the highest form of luminosity are to be understood as Nārāyaṇa in essence, encouraging a dharmic vision that sees the Divine pervading the world’s fundamental realities.
Vaiśaṃpāyana continues an instructive discourse to a king, explaining how Nārāyaṇa is present not only as a transcendent deity but also as the inner essence of elemental phenomena such as water and light.