Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
अपन क्राता छा आर: सप्तचत्वारिशर्दाधिकत्रिशततमो< ध्याय: हयग्रीव-अवतारकी कथा
śaunaka uvāca | śrutaṃ bhagavatas tasya māhātmyaṃ paramātmanaḥ | janma dharmagṛhe caiva nara-nārāyaṇātmakam ||
Sinabi ni Śaunaka: “O anak ng Sūta, narinig na namin ang sukdulang kadakilaan ng Mapalad na Panginoong iyon, ang Kataas-taasang Sarili; at naunawaan din namin na Siya’y isinilang sa sambahayan ni Dharma, na nahayag bilang Nara at Nārāyaṇa.”
शौनक उवाच
The verse frames Nārāyaṇa’s supremacy (as Paramātman) together with His accessible manifestation: the Highest Self can be known through sacred hearing and is also present in the world as Nara–Nārāyaṇa, embodying dharma and spiritual discipline.
Śaunaka, speaking in the frame-dialogue, summarizes what has been heard: the Lord’s glory and the account that He appeared in Dharma’s house as Nara and Nārāyaṇa, setting up further narration of Nārāyaṇa’s deeds and praise.