Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
तेडर्चयन्ति सदा देवं तै: सार्थ रमते च सः । प्रियभक्तो हि भगवान् परमात्मा द्विजप्रिय:
te 'rcayanti sadā devaṃ taiḥ sārthaṃ ramate ca saḥ | priyabhakto hi bhagavān paramātmā dvijapriyaḥ ||
Wika ni Nārada: “Walang tigil nilang sinasamba ang Panginoon, at ang Panginoon, sa galak, ay nakikipaglaro sa kanilang piling. Sapagkat ang Mapalad—ang Kataas-taasang Sarili—ay lalong umiibig sa mga debotong may pag-ibig, at siya rin ay umiibig sa mga ‘dalawang ulit na isinilang’ (mga brahmin).”
नारद उवाच
Steady worship and loving devotion draw the Lord’s favor; the divine responds with intimacy and joy toward sincere devotees, and upholds those aligned with dharma, here highlighted as the dvijas.
Nārada describes a community of worshippers who constantly honor the Lord; in return, the Lord gladly remains with them, emphasizing His affection for devoted hearts and His regard for the dvijas.