Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
वैशम्पायन उवाच नमो भगवते तस्मै व्यासायामिततेजसे
Vaiśampāyana uvāca: namo bhagavate tasmai vyāsāyāmitatejase.
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Pagpupugay at pagpapatirapa sa Mapalad na Panginoong iyon—si Vyāsa—na ang ningning ay di-masukat.” Sa ganitong mapitagang panawagan, itinatakda ng tagapagsalaysay na ang susunod na aral ay banal at may ganap na kapangyarihan, na nakaugat sa debosyon at pasasalamat sa pantas na nag-iingat ng dharma sa pamamagitan ng kasulatan.
वैशम्पायन उवाच
The verse models dhārmic humility: before transmitting instruction, the speaker offers homage to Vyāsa, affirming that wisdom is received through a lineage and should be approached with reverence and gratitude.
Vaiśampāyana, as narrator, begins or resumes a section by invoking Vyāsa with a formal salutation, signaling a transition into an important teaching and establishing the sanctity and credibility of what follows.