Shloka 42
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
अब इन्द्रके पास दोहरी ब्रह्महत्या उपस्थित हुई। उसके भयसे इन्द्रने देवराजपदका परित्याग कर दिया और मानसरोवरके जलनमें उत्पन्न हुई एक शीतल कमलिनीके पास जा पहुँचे। वहाँ अणिमा आदि ऐश्वर्यके योगसे इन्द्र अणुमात्र रूप धारण करके कमलनालकी ग्रन्थिमें प्रविष्ट हो गये
atha indrasya samīpe dvi-vidhā brahmahatyā samupasthitā | tasyā bhayād indro devarājatvaṃ parityajya mānasasarovarasya jalāśaye jātaṃ śītalaṃ kamalinīṃ prati jagāma | tatra aṇimādi-aiśvarya-yogena indro 'ṇumātra-rūpaṃ dhṛtvā kamalanālasya granthiṃ praviṣṭaḥ |
Pagkaraan, humarap kay Indra ang dobleng bigat ng kasalanan ng pagpatay sa brahmin (brahma-hatyā). Sa takot, tinalikuran ni Indra ang paghahari sa mga diyos at nagtungo sa isang malamig na gubat ng mga lotus na sumibol sa tubig ng Lawa ng Mānasa. Doon, sa pamamagitan ng yogikong pagkamaster sa mga kapangyarihang nagsisimula sa aṇimā, kinuha niya ang anyong kasinliit ng isang atomo at nagtago sa buhol ng tangkay ng lotus. Ipinakikita ng pangyayaring ito na kahit ang pinakamataas na pinuno ay hindi lampas sa pananagutang moral, at na ang takot sa kasalanan ay maaaring magtulak sa pagtakas sa halip na sa pananagutang pagtubos at pagsisisi.
तास्त्वाष्ट उवाच क्व गमिष्यथास्यतां तावन्मया सह श्रेयो भविष्यन्तीति
Educational Q&A
Moral authority does not exempt anyone from the consequences of grave wrongdoing: even Indra, the king of the gods, is shaken by brahmahatyā. The passage highlights the ethical weight of brahmin-slaying and suggests that evasion born of fear is a flawed response compared to facing responsibility and seeking proper expiation.
A twofold brahmahatyā approaches Indra, frightening him. He relinquishes his divine kingship, goes to Lake Mānasasarovara, and using the siddhi of aṇimā becomes minute and hides inside a knot of a lotus-stalk in a cool lotus-grove.