Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
शिष्याणां वचन श्रुत्वा सर्वाज्ञानतमोनुद: । पराशरसुत: श्रीमान् व्यासो वाक्यमथाब्रवीत्
śiṣyāṇāṃ vacanaṃ śrutvā sarvajñānatamonudaḥ | parāśarasutaḥ śrīmān vyāso vākyam athābravīt ||
Nang marinig ang mga salitang punô ng pag-aalinlangan ng kaniyang mga alagad, ang marangal na Vyāsa—anak ni Parāśara, tagapag-alis ng dilim ng kamangmangan—ay nagsalita, upang pawiin ang kanilang pagkalito at ilantad ang bagay sa liwanag ng tunay na pagkaunawa.
वैशम्पायन उवाच
The verse frames true instruction as the removal of ajñāna (ignorance) through a guru’s clarifying speech: doubts are not condemned but become the occasion for a higher, dharma-grounded understanding.
Vaiśampāyana narrates that after hearing his disciples’ uncertain, questioning words, the sage Vyāsa—renowned for dispelling ignorance—begins to speak in response, preparing to resolve their confusion.