Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्नैनं परिकीर्तयेत् । नमो भगवते कृत्वा समाहितमतिर्नर:
yaś cedaṃ śṛṇuyān nityaṃ yaś cainaṃ parikīrtayet | namo bhagavate kṛtvā samāhitamatir naraḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sinumang palagiang nakikinig nito, at sinumang bumibigkas o nagpapahayag nito—na unang yumuyuk sa paggalang sa Mapalad na Panginoon at pinatatatag ang isip sa pagninilay—ang gayong tao ay nagiging marunong, malakas, kaaya-aya ang anyo, at malaya sa karamdaman. Ang maysakit ay napapalaya sa sakit, at ang nabibigkis ay napapalaya sa pagkakagapos.
वैशम्पायन उवाच
Regular listening and recitation of a sacred teaching, performed with reverence to Bhagavān and a concentrated mind, is presented as a dharmic discipline that cultivates virtues (wisdom, strength, excellence) and alleviates suffering (freedom from illness and bondage).
Vaiśampāyana is describing the promised fruits (phalaśruti) of hearing and proclaiming the preceding discourse: the listener/reciter, after offering salutation to the Lord and focusing the mind, gains well-being and release from afflictions.