स्वयं भागमुपाप्राय पुरोडाशं गृहीतवान् | अदृश्येन हृतो भागो देवेन हरिमेधसा,भगवान् हयग्रीवने स्वयं अदृश्य रहकर ही अपने लिये अर्पित पुरोडाशको ग्रहण किया और उसे सूँघकर अपने अधीन कर लिया
svayaṁ bhāgam upāprāya puroḍāśaṁ gṛhītavān | adṛśyena hṛto bhāgo devena harimedhasā ||
Wika ni Bhīṣma: “Siya mismo ang dumating upang angkinin ang nararapat na bahagi at kinuha ang handog na tinapay (puroḍāśa). Ang bahaging iyon ay dinala nang di-nakikita ng isang banal na nilalang na may matalas na talinong tulad ni Hari; nanatiling di-nakikita, tinanggap niya ang inialay para sa kanya at sa pag-amoy lamang ay napasailalim niya ito sa kanyang kapangyarihan.”
भीष्म उवाच
The verse highlights the dharmic principle that a properly offered sacrificial share (bhāga) reaches its divine recipient even if the process is unseen; ritual action and intention operate within an unseen moral-cosmic order.
An unseen divine being approaches to claim his allotted portion in a sacrifice and takes the puroḍāśa; the text emphasizes the deity’s invisible presence and effective acceptance of the offering.