क्षीरोदधेर्योत्तरतो हि द्वीप: श्वेत: स नाम्ना प्रथितो विशाल:,क्षीरसागरके उत्तरभागमें जो श्वेत नामसे प्रसिद्ध विशाल द्वीप है, वह उनके सामने प्रकट हो गया। विद्वानोंने उस द्वीपको मेरुपर्वतसे बत्तीस हजार योजन ऊँचा बताया है। वहाँके निवासी इन्द्रियोंसे रहित, निराहार तथा चेष्टारहित एवं ज्ञानसम्पन्न होते हैं। उनके अंगोंसे उत्तम सुगन्ध निकलती रहती है
kṣīrodadher uttarato hi dvīpaḥ śvetaḥ sa nāmnā prathito viśālaḥ |
Wika ni Nārada: “Sa hilaga ng Karagatang Gatas ay may isang malawak na pulo na tanyag sa pangalang Śveta. Ito’y sumilang sa harap nila. Sinasabi ng mga pantas na ang pulong iyon ay tumataas nang tatlumpu’t dalawang libong yojana higit sa Bundok Meru. Ang mga naninirahan doon ay sinasabing malaya sa mga galaw ng mga pandama, hindi nangangailangan ng pagkain, walang panlabas na pagkilos, ngunit puspos ng tunay na kaalaman; at mula sa kanilang mga katawan ay walang patid na lumalabas ang marangal na halimuyak.”
नारद उवाच
The passage elevates the ideal of inner realization over sensory life: the highest beings are portrayed as beyond sense-impulses, beyond dependence on food, and beyond restless activity, yet rich in knowledge and purity—symbolized by their natural fragrance.
Nārada describes a wondrous northern realm beyond the Ocean of Milk: the vast Śvetadvīpa, its extraordinary height relative to Meru, and the distinctive nature of its inhabitants—sense-transcending, self-sustained, motionless outwardly, and established in knowledge.