Shloka 8
इन्द्रने सरस और सुगन्धित जलकी वर्षा की तथा दिव्य गन्ध फैलाती हुई परम पवित्र वायु चलने लगी ।। स शद्ले प्रथमे दिव्ये हिमवन्मेरुसम्भवे । संश्लिष्टे श्वेतपीते द्वे रुक्मरूप्यमये शुभे,भरतनन्दन! आगे बढ़नेपर श्रीशुकदेवजीने पर्वतके दो दिव्य एवं सुन्दर शिखर देखे, जो एक-दूसरेसे सटे हुए थे। उनमेंसे एक हिमालयका शिखर था और दूसरा मेरुपर्वतका। हिमालयका शिखर रजतमय होनेके कारण श्वेत दिखायी देता था और सुमेरुका स्वर्णमय शंंग पीले रंगका था। इन दोनोंकी लंबाई-चौड़ाई और ऊँचाई सौ-सौ योजनकी थी। उत्तरदिशाकी ओर जाते समय ये दोनों सुरम्य शिखर शुकदेवजीकी दृष्टिमें पड़े
indrena sarasaṃ sugandhitaṃ ca jalaṃ vṛṣṭaṃ divyagandhaṃ vikīrṇayantī paramapavitrā vāyur vavau || sa śaile prathame divye himavanmerusambhave | saṃśliṣṭe śvetapīte dve rukmarūpyamaye śubhe bharatanandana ||
Wika ni Bhishma: Nagpadala si Indra ng ulang malamig at mabango, at umihip ang isang lubhang dalisay na hangin na nagkakalat ng banal na halimuyak. Pagkaraan, nang magtungo si Śukadeva sa hilaga, nakita niya ang dalawang makalangit at marikit na tuktok ng bundok na magkadikit—ang isa’y sa Himavat (Himalaya) at ang isa’y sa Meru. Ang tuktok ng Himavat ay puting kumikislap na parang pilak, samantalang ang tuktok ng Meru ay dilaw na nagniningning na parang ginto. Kapwa mapalad at napakalawak at napakataas, tig-isang daang yojana ang sukat.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage underscores inner and outer purification: when one moves in a righteous, disciplined direction (symbolized by Śukadeva’s northward progress), nature is portrayed as harmonizing with dharma—rain, wind, and sacred landscapes become signs that elevate the mind toward purity, restraint, and higher contemplation.
Bhīṣma describes a sanctified scene: Indra causes fragrant rain and a pure, perfume-bearing wind to blow. As Śukadeva advances, he sees two adjacent divine peaks—Himavat’s silvery-white summit and Meru’s golden-yellow summit—both immense and auspicious, marking a wondrous stage in the journey.