नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
स पूज्यमानो देवैश्व गन्धर्वैक्रेषिभिस्तथा
sa pūjyamāno devaiś ca gandharvair ṛṣibhis tathā, āsīt kila mahārāja śukābhipatane tadā |
Wika ni Bhishma: “O dakilang hari, noon, habang si Śuka ay pumapailanlang paitaas, siya’y tunay na sinasamba ng mga deva, ng mga Gandharva, at ng mga rishi. Sa gayong pagdakila, ang langit sa lahat ng dako’y waring natakpan ng ulang mga banal na bulaklak na inihandog bilang paggalang.”
भीष्म उवाच
True spiritual realization and purity command reverence across all realms; the honour shown by gods and sages signifies that inner renunciation and wisdom are higher than worldly status.
As Śukadeva rises upward (in a miraculous ascent), celestial beings—gods, Gandharvas, and sages—worship him, traditionally marked by offerings such as showers of divine flowers that fill the sky.