ऐश्वर्यमदमत्तांश्ष मत्तान् मद्यमदेन च | अप्रमत्ता: शठान् शूरा विक्रान्ता: पर्युपासते
aiśvaryamadamattāṁś ca mattān madyamadena ca | apramattāḥ śaṭhān śūrā vikrāntāḥ paryupāsate ||
Wika ni Nārada: “Ang mga nalalasing sa kapangyarihan at ang mga nalalasing sa alak ay maingat na binabantayan at pinamamahalaan ng mga mapagmatyag—ng mga tuso, ng matatapang, at ng mapangahas—na naglilingkod lamang upang samantalahin ang kanilang kawalang-ingat.”
नारद उवाच
Power and intoxication breed heedlessness; such lapses attract opportunists. Therefore, one should remain apramatta (vigilant) and not become matta through aiśvarya-mada or madyamada, since crafty and bold people may ‘attend’ only to take advantage.
In Narada’s discourse within the Shanti Parva’s instruction on conduct and governance, he observes a social pattern: the intoxicated—whether by authority or by drink—become targets for vigilant yet deceitful and forceful individuals who stay close, watching for openings.