नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
देवानिष्टवा तपस्तप्त्वा कृपणै: पुत्रगृद्धिभि: । दश मासान् परिधृता जायन्ते कुलपांसना:
devāniṣṭvā tapastaptvā kṛpaṇaiḥ putragṛddhibhiḥ | daśa māsān paridhṛtā jāyante kulapāṃsanāḥ ||
Wika ni Nārada: “Pagkaraang sambahin ang mga diyos at magsagawa ng matitinding pag-aayuno at pagninilay (tapas), ang mga kaawa-awang taong iyon—na itinutulak ng sakim na pagnanasa sa mga anak na lalaki—ay nagdadala ng pagbubuntis sa loob ng sampung buwan; ngunit ang isinisilang ay ang ‘mga dumudungis sa angkan’: mga supling na nagdadala ng kahihiyan at pagkawasak ng asal at dharma sa kanilang lahi.”
नारद उवाच
Merit from worship and austerity is undermined when driven by selfish craving—especially obsession with having sons. Intention matters: attachment and greed can yield harmful outcomes, producing descendants who disgrace the family rather than uphold dharma.
Nārada is admonishing a mindset that treats religious acts and austerities as tools to obtain sons. He warns that such pitiable, desire-driven striving can result in offspring who become a burden and a stain upon the lineage.