Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
स दुःखप्रतिघातार्थ हन्ति जन्तूननेकथा । जो जीव अपने ही किये हुए विभिन्न कर्मोके कारण सदा दुःखी रहता है, वही उस दुःखका निवारण करनेके लिये नाना प्रकारके प्राणियोंकी हत्या करता है ।।
sa duḥkhapratighātārthaṃ hanti jantūn anekathā | yo jīvaḥ svayam eva kṛtaiḥ vividhaiḥ karmabhiḥ kāraṇaiḥ sadā duḥkhī bhavati, sa eva tasya duḥkhasya nivāraṇārthaṃ nānāprakārāṇāṃ prāṇināṃ hiṃsāṃ karoti || tataḥ karma samādatte punar anyaj janma bahu ||
Wika ni Nārada: Upang itaboy ang sariling pagdurusa, ang tao ay pumapatay ng mga nilalang sa sari-saring paraan. Ngunit ang mismong kaluluwa na laging nagdurusa dahil sa iba’t ibang gawang siya rin ang gumawa, ay nagsisikap pawiin ang pagdurusang iyon sa pamamagitan ng karahasan laban sa iba’t ibang nilalang. Mula roon, muli siyang kumakapit sa panibagong gawa, at sa gayon ay pumapasok sa marami pang kapanganakan.
नारद उवाच
Violence committed to escape one’s own suffering is misguided: suffering arises from one’s own past actions, and harming other beings only generates further karma, perpetuating the cycle of repeated births.
Nārada explains a moral pattern: a distressed person, driven by the urge to counteract pain, kills various creatures; this response becomes fresh karma, leading the person to undertake further actions and to be born again and again.