Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
विद्या कर्म च शौचं च ज्ञानं च बहुविस्तरम् । अर्थार्थमनुसार्यन्ते सिद्धार्थश्व॒ विमुच्यते
vidyā karma ca śaucaṁ ca jñānaṁ ca bahuvistaram | arthārtham anusāryante siddhārthaś ca vimucyate ||
Sinabi ni Nārada: “Ang pag-aaral, pagkilos, kalinisan, at maging ang kaalamang nahahati sa maraming sangay—lahat ay sinusundan alang-alang sa pinakamataas na layon. Kapag natupad ang layong iyon—kapag naisakatuparan ang dakilang adhikain—ang tao ay napapalaya (nakakamit ang moksha).”
नारद उवाच
All disciplines—study (vidyā), dutiful action (karma), purity (śauca), and extensive knowledge (jñāna)—are instruments aimed at the highest end (artha), namely realization of the Supreme Self. Once that end is attained, the seeker becomes free (vimucyate).
In Śānti Parva’s instruction on peace and liberation, Nārada is explaining a hierarchy of means and ends: spiritual practices and learning are valuable as supports, but their purpose is fulfilled only when the ultimate goal is realized, culminating in liberation.