Shloka 16
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
आत्मभूतैरतदभूत: सह चैव विनैव च । स विमुक्तः परं श्रेयो नचिरेणाधितिष्ठति
ātmabhūtair atadbhūtaḥ saha caiva vinaiva ca | sa vimuktaḥ paraṃ śreyo na cireṇādhitiṣṭhati ||
Sinabi ni Nārada: Ang sinumang, bagaman namumuhay sa gitna ng katawan at mga pandamang wari’y siyang sarili, ay hindi nakikilala bilang iisa sa mga iyon—kasama ngunit hiwalay—siya ang tunay na malaya. Ang gayong tao, na napagtagumpayan ang mga pandama at gumagalaw sa mga bagay nang walang pagkapit, ay di magtatagal at mananahan sa pinakamataas na kabutihan.
नारद उवाच
Educational Q&A
Liberation arises from non-identification: even while the body and senses function, one should not take them to be the self. With controlled senses and non-attachment to objects, one quickly attains the highest good.
In Śānti Parva’s instruction on peace and liberation, Nārada describes the mark of a liberated person: living amid embodied life yet remaining inwardly separate from the body-sense complex, and thus swiftly reaching supreme welfare.