Shloka 11
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
नित्यं क्रोधात् तपो रक्षेच्छ़ियं रक्षेच्च मत्सरात् । विद्यां मानावमानाभ्यामात्मानं तु प्रमादतः
nityaṁ krodhāt tapo rakṣec chriyaṁ rakṣec ca matsarāt | vidyāṁ mānāvamānābhyām ātmānaṁ tu pramādataḥ ||
Wika ni Nārada: Dapat laging ingataning ingatan ang pag-iingat sa austeridad (tapas) laban sa galit, ang pagprotekta sa kasaganaan laban sa inggit, ang pag-iingat sa pagkatuto laban sa pagyanig ng puri at kahihiyan, at ang pagbabantay sa sarili laban sa kapabayaan. Ang aral: ang mga birtud at tagumpay sa loob ay hindi pangunahing nawawala dahil sa panlabas na kaaway, kundi dahil sa apat na kapintasang panloob na ito na tahimik na sumisira sa pagsisikap na espirituwal, sa kaginhawahang makamundo, at sa pagpipigil-sa-sarili.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches vigilant self-guarding: anger destroys austerity, envy corrodes prosperity, obsession with honor/dishonor destabilizes learning, and heedlessness endangers the whole person. Therefore one should treat these inner faults as the primary threats to dharmic life.
Nārada is instructing the listener in Shānti Parva with practical ethical counsel, listing specific inner dangers and what each one undermines, as part of a broader discourse on peace, self-discipline, and sustaining virtue.