Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
शीतमुष्णं तथैवार्थमनर्थ प्रियमप्रियम् । जीवितं मरणं चैव ब्रह्म सम्पद्यते तदा
śītam uṣṇaṁ tathaivārtham anarthaṁ priyam apriyam | jīvitaṁ maraṇaṁ caiva brahma sampadyate tadā ||
Sinabi ni Janaka: Kapag ang tao ay tumitingin sa lamig at init nang magkapantay, sa pakinabang at pagkalugi nang magkapantay, sa kaaya-aya at di-kaaya-aya nang magkapantay, at maging sa buhay at kamatayan sa iisang matatag na pagtanaw, saka niya naaabot ang mismong kalagayan ng Brahman—kalayaang nakaugat sa pagkakapantay sa loob, hindi sa pabagu-bagong kalagayan sa labas.
जनक उवाच
The verse teaches samatva (equanimity): when one’s mind remains even toward opposites—comfort and discomfort, success and failure, like and dislike, even life and death—one becomes fit for Brahman-realization, because attachment and aversion no longer govern perception or action.
In the Śānti Parva’s instruction on liberation and inner peace, King Janaka speaks as a teacher-figure, describing the mark of spiritual maturity: an equal gaze toward all dualities, culminating in the attainment of Brahman.