Shloka 33
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
स तस्यासनमादिश्य निश्चक्राम ततः पुनः । त॑ चारुवेषा: सुश्रोण्यस्तरुण्य: प्रियदर्शना:
sa tasyāsanam ādiśya niścakrāma tataḥ punaḥ | taṁ cāruveṣāḥ suśroṇyas taruṇyaḥ priyadarśanāḥ, paraṁ pañcāśataṁ nāryo vāramukhyāḥ samādravan |
Wika ni Bhīṣma: Matapos ituro ang angkop na upuan para sa kanya, lumabas muli ang ministro. Pagkaalis na pagkaalis ng ministro, limampung pangunahing courtesan ang nagmadaling lumapit sa kanya—mga dalagang kaakit-akit, marikit ang bihis, may magandang hubog ng balakang at kaaya-ayang anyo. Lalong pinatingkad ng kanilang kasuotan at alahas ang ganda; bihasa sila sa pakikipag-usap, gayundin sa awit at sayaw, at sanay bumasa ng damdamin ng iba. Sa balangkas ng aral ng Śānti Parva, ang tagpong ito ay isang sinadyang pagsubok: ang pang-akit ng aliw at ng gilas ng lipunan ay inihaharap sa isang taong nakatuon sa espiritu upang subukin ang tibay ng isip at ang pagdaig sa pagnanasa.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage underscores restraint and inner steadiness: worldly allure—beauty, art, charm, and sensual invitation—can be intentionally arranged as a test, and ethical strength is shown by not being driven by desire.
A minister arranges hospitality by indicating a seat and then leaves; immediately afterward, fifty prominent courtesans approach the guest, richly adorned and skilled in arts and conversation, suggesting a planned attempt to entice or examine his composure.