Śvetadvīpa-varṇana and Śāstra-pravartana (Śānti Parva 322)
उपतिष्ठति तिष्ठन्तं गच्छन्तमनुगच्छति । करोति कुर्वत: कर्म च्छायेवानुविधीयते,जिस-जिस मनुष्यने जैसा कर्म किया है, वह उसके पीछे लगा रहता है। यदि कर्ता पुरुष शीघ्रतापूर्वक दौड़ता है तो वह भी उतनी ही तेजीके साथ उसके पीछे जाता है। जब वह सोता है, तब उसका कर्मफल भी उसीके साथ सो जाता है। जब वह खड़ा होता है, तब वह भी उसके पास ही खड़ा रहता है और जब मनुष्य चलता है, तब वह भी उसके पीछे- पीछे चलने लगता है। इतना ही नहीं, कोई कार्य करते समय भी कर्म-संस्कार उसका साथ नहीं छोड़ता। सदा छायाके समान पीछे लगा रहता है
upatiṣṭhati tiṣṭhantaṃ gacchantam anugacchati | karoti kurvataḥ karma chāyevānuvidhīyate ||
Wika ni Bhishma: Ang karma’y sumusunod sa tao na parang anino. Kapag siya’y nakatayo, nakatayo itong malapit; kapag siya’y naglalakad, naglalakad itong nasa likuran; kapag siya’y umaalis, sumasabay itong umaalis. Anuman ang gawin ng gumawa, ang mismong gawa—kasama ang bunga nitong moral—ay kasabay ng kanyang hakbang at hindi kailanman bumibitaw.
भीष्म उवाच
A person cannot escape the consequences of their actions: karma adheres to the doer as closely as a shadow, accompanying them in every state—standing, moving, or acting—until it bears fruit.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma, Bhishma delivers a moral maxim to Yudhiṣṭhira: he illustrates, through the image of a shadow, how deeds and their results inevitably follow the agent.