अनेकपारिपन्धथिके विरूपरौद्रमक्षिके | स्वमेव कर्म रक्ष्यतां स्वकर्म तत्र गच्छति,परलोकके मार्गपर बहुत-से लुटेरे और बटमार रहते हैं तथा विकराल एवं भयंकर डाँस एवं मक्खियाँ होती हैं। वहाँ केवल अपना किया हुआ कर्म ही साथ जाता है; अतः तुम्हें अपने सत्कर्मकी ही रक्षा करनी चाहिये
anekapāripanthike virūpa-raudra-makṣike | svam eva karma rakṣyatāṃ sva-karma tatra gacchati ||
Sa daan patungo sa kabilang daigdig ay maraming hadlang—may mga magnanakaw at tulisan na nakaabang, at may mga nakapangingilabot na dapong at langaw. Doon, wala nang sasama sa tao kundi ang sariling gawa (karma); kaya’t ingatan at pangalagaan ang sariling mabubuting gawa lamang.
व्यास उवाच
Only one’s own karma accompanies one beyond this life; therefore one should safeguard and cultivate satkarma (righteous deeds), not rely on external supports.
Vyāsa delivers a moral warning using the image of a perilous road to the afterlife—filled with threats and terrors—to stress that, amid such passage, one’s deeds alone remain as one’s true companion.