Shloka 69
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
इच्छतोरत्र यो लाभ: स्त्रीपुंसोरमृतोपम: । अलाभ शक्षापि रक्तस्य सो5पि दोषो विषोपम:,स्त्री और पुरुष जब एक-दूसरेको चाहते हों, उस समय उन्हें जो संयोग-सुखका लाभ होता है, वह अमृतके समान मधुर है। यदि अनुरक्त नारीको अनुरक्त पुरुषकी प्राप्ति नहीं हुई तो वह दोष विषके समान भयंकर होता है
icchator atra yo lābhaḥ strī-puṁsor amṛtopamaḥ | alābhaś cāpi raktasya so 'pi doṣo viṣopamaḥ ||
Wika ni Janaka: “Kapag ang babae at lalaki ay kapwa nagmimithi sa isa’t isa, ang pakinabang ng kanilang pagtatagpo at ligaya ng pagsasama ay matamis na parang nektar. Ngunit kung ang taong lubhang nakakapit sa pag-ibig ay hindi makamtan ang minamahal, ang mismong pagkukulang na iyon ay nagiging kapintasan—nakapangingilabot na parang lason.”
जनक उवाच
Educational Q&A
Mutual desire can make union feel nectar-like, but attachment (rāga) makes non-attainment poisonous; therefore one should govern desire and avoid clinging that turns absence into suffering and ethical downfall.
King Janaka is speaking in a reflective, didactic context in Śānti Parva, using the contrast of nectar and poison to explain how desire and attachment shape human experience of relationships—pleasure when fulfilled, harm when frustrated.