Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
इसी प्रकार कुमारावस्थासे जवानीको और जवानीसे बुढ़ापेको वह प्राप्त होता है। इस क्रमसे उत्तरोत्तर अवस्थामें पहुँचनेपर पूर्व पूर्व अवस्थाका रूप नहीं देखनेमें आता है ।।
kalānāṁ pṛthagarthānāṁ pratibhedaḥ kṣaṇe kṣaṇe | vartate sarvabhūteṣu saukṣmyāt tu na vibhāvyate ||
Ipinaliwanag ni Bhīṣma na kung paanong ang tao’y dumaraan mula pagkabata tungo sa kabataan, at mula kabataan tungo sa katandaan—na pagdating sa huling yugto ay hindi na nakikita ang anyo ng naunang yugto—gayundin sa lahat ng nilalang, ang magkakaibang kakayahan at tungkuling tumutupad sa sari-saring layunin ay nagbabago sa bawat sandali. Ngunit dahil napakapino ng pagbabagong ito, karaniwan itong hindi napapansin. Itinatampok ng aral ang di-maiiwasang pagbabago at nagbababala laban sa pagkapit sa mga nakapirming paniwala tungkol sa sarili o kalagayan.
भीष्य उवाच
All beings undergo continuous, moment-by-moment transformation in their faculties and conditions; the change is real but so subtle that it escapes ordinary perception. Therefore one should not cling to a fixed identity or assume permanence in bodily or mental states.
In the Śānti Parva discourse, Bhīṣma instructs the listener in a reflective, philosophical mode, using the familiar progression from childhood to youth to old age to illustrate how change is constant even when it is not immediately visible.