Shloka 117
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
राजेन्द्र! यह जो अव्यक्त प्रकृति सबका उपादान कारण है, यही पूर्वोक्त तीस कलाओंके रूपमें व्यक्तभावको प्राप्त हुई है। मैं, आप तथा जो अन्य शरीरधारी हैं, उन सबके शरीरोंकी उत्पत्ति प्रकृतिसे ही हुई है ११६ ।।
rājendra! ayaṃ yo 'vyaktaḥ prakṛtiḥ sarvasya upādāna-kāraṇam, saiva pūrvoktāḥ triṃśat-kalā-rūpeṇa vyakta-bhāvaṃ prāptā. ahaṃ bhavān ca ye cānye śarīra-dhāriṇaḥ, teṣāṃ sarveṣāṃ śarīrāṇāṃ utpattiḥ prakṛter eva. bindu-nyāsādayo 'vasthāḥ śukra-śoṇita-sambhavāḥ, yāsām eva nipātena kalalaṃ nāma jāyate.
Wika ni Bhishma: “O hari ng mga hari, ang di-pa-nahahayag na Prakriti—ang likas na materyal—ang siyang sanhi at sangkap ng lahat. Ang Prakriti ring yaon, na nabanggit na kanina, ay nagiging hayag sa anyo ng tatlumpung sangkap na prinsipyo. Mula sa Prakriti lamang nagmumula ang katawan ko, ang katawan mo, at ang katawan ng lahat ng nilalang na may katawan. May mga yugto na nagsisimula sa paglalagay ng binhi, na nagmumula sa semilya at dugo; sa pagsasanib ng mga ito, nabubuo ang isang sangkap na tinatawag na ‘kalala’.”
भीष्य उवाच