शुकस्य योगसिद्धिः (Śuka’s Yogic Attainment and Ascent)
यहाँ इस जीवका कोई भी अपना नहीं है और वह भी किसीका अपना नहीं है। रास्तेमें मिले हुए राहगीरोंके समान यहाँ पत्नी तथा अन्य बन्धु-बान्धवोंका साथ हो जाता है, परंतु यहाँ पहले कभी किसीने किसीके साथ चिरकालतक सहवासका सुख नहीं उठाया है ।।
bhīṣma uvāca | na iha jīvasya kaścid api svajanaḥ, na cāyaṃ kasyacid api svajanaḥ | pathi saṃgatānām iva pathikānāṃ saṃyogaḥ patnyādyaiḥ bandhujanaiḥ bhavati; na tu pūrvaṃ kadācit kenacid kenacit sārdhaṃ cirakālaṃ sahavāsasukham anubhūtam || kṣipyante tena tenaiva niṣṭanantaḥ punaḥ punaḥ | kālena jātā yātā hi vāyunā iva bhra-saṃcayāḥ ||
Wika ni Bhīṣma: Sa mundong ito, walang nilalang na tunay na pag-aari ng sinuman, at wala ring sinumang tunay na pag-aari niya. Gaya ng mga manlalakbay na nagkakatagpo sa daan, nagkakaroon lamang ng pansamantalang pagsasama sa asawa at sa iba pang mga kamag-anak; ngunit wala pang sinuman dito ang nakalasap ng ligaya ng pangmatagalang pagsasama. Kahit sila’y umiyak at sumigaw nang paulit-ulit, itinatapon pa rin sila ng Panahon sa kapahamakan—gaya ng hanging paulit-ulit na nagtutulak at nagpapira-piraso sa mga pulutong ng kulog na ulap.
भीष्म उवाच
All worldly relationships are temporary like chance meetings on a road; therefore one should cultivate detachment and clarity, recognizing that Time inevitably separates all beings despite their lamentation.
In the Shanti Parva’s instruction, Bhishma is counseling about the nature of worldly life: family bonds arise through circumstance, but Kāla (Time) drives beings toward death, illustrated through the image of wind scattering roaring clouds.