Aśoka-śāstra: Nārada’s Instruction on the Cessation of Śoka
Grief
अरिष्टानि प्रवक्ष्यामि विहितानि मनीषिभि: । संवत्सरवियोगस्य सम्भवन्ति शरीरिण:
ariṣṭāni pravakṣyāmi vihitāni manīṣibhiḥ | saṃvatsaraviyogasya sambhavanti śarīriṇaḥ ||
Wika ni Yājñavalkya: “Ngayon ay ilalarawan ko ang masasamang palatandaan—mga hudyat ng kamatayan—na kinilala at itinakda ng mga pantas; ang mga ito’y lumilitaw sa nilalang na may katawan kapag isang taon na lamang ang nalalabi bago ang paghiwalay sa katawan (kamatayan).”
याज्ञवल्क्य उवाच
The verse frames death as a knowable transition marked by recognizable signs, emphasizing the role of wise tradition in preparing a person ethically and mentally for life’s impermanence.
Yājñavalkya begins a systematic exposition: he announces that he will list the established ominous indicators that appear when an embodied person has about one year remaining before death.