Aśoka-śāstra: Nārada’s Instruction on the Cessation of Śoka
Grief
देवतायतनस्थस्तु सप्तरात्रेण मृत्युभाक् जो देवमन्दिरमें बैठकर वहाँकी सुगन्धित वस्तुमें सड़े मुर्देकी-सी दुर्गन्धका अनुभव करता है, वह सात दिनमें ही मृत्युको प्राप्त हो जाता है
devatāyatanasthas tu sapta-rātreṇa mṛtyu-bhāk
Ipinahayag ni Yājñavalkya: “Ang sinumang nananatiling nakaupo sa dambana ng diyos ngunit, sa halip na banal na halimuyak, ay nakararanas ng baho na tulad ng nabubulok na bangkay, ay nakatakdang mamatay sa loob ng pitong gabi. Ipinakikita ng aral na ang kawalang-galang, karumihan sa loob, o paglapastangan sa banal na pook ay nagbubunga ng mabilis at mabigat na kaparusahan, at itinatampok ang hinihinging kalinisan at wastong loob sa pagsamba.”
याज्ञवल्क्य उवाच
Sacred spaces demand inner and outer purity; perceiving foulness where sanctity should be felt signals grave impurity or sacrilege, bringing swift karmic consequence.
In a didactic passage, Yājñavalkya states a rule-like warning: a person who sits in a deity’s shrine yet encounters the stench of a corpse (instead of sacred fragrance) is said to die within seven nights, stressing the seriousness of improper conduct in worship.