सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
व्यतिक्रान्तासु वर्षासु समये गमनस्य च । पर्वतो मामुवाचेदं काले वचनमर्थवत्,जब वर्षाके चार महीने बीत गये और हमलोगोंके वहाँसे चलनेका समय आया, तब पर्वतने मुझसे समयोचित एवं सार्थक वचन कहा--
vyatikrāntāsu varṣāsu samaye gamanasya ca | parvato mām uvācedaṃ kāle vacanam arthavat ||
Nang lumipas na ang panahon ng tag-ulan at dumating ang oras ng aming pag-alis, nagsalita sa akin si Parvata ng mga salitang napapanahon at hitik sa kahulugan—na wari’y naghahanda sa isang payong hinubog ng wastong asal at malinaw na pag-unawa.
नारद उवाच