जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
वह यह जीवात्मा पूर्वोक्त प्रकारसे ही मुक्त हो सकता है, अन्यथा नहीं। यही विद्वानोंका निश्चय है। यह दूसरेसे मिलकर उसीका समानधर्मी हो जाता है ।।
viśuddhadharmā śuddhena buddhena ca sa buddhimān | vimuktadharmā muktena sametya puruṣarṣabha ||
Wika ni Vasiṣṭha: O toro sa hanay ng mga tao, ang marunong na sarili na may dalisay na asal ay nagiging kauri sa likas na katangian ng dalisay at nagising na nilalang na kanyang kinakasama. Gayundin, ang may pagkataong napalaya ay napapailalim sa pakikipag-isa sa pinalaya; kaya ang kalayaan ay nakakamtan sa paraang naipaliwanag na, at hindi sa iba—ito ang tiyak na pasya ng mga pantas.
वसिष्ठ उवाच
Liberation is achieved only through the previously stated discipline: purification of one’s nature and association with the pure and awakened. By meeting and aligning with the liberated, one becomes similar in disposition and moves toward freedom; this is presented as the firm conclusion of the learned.
Vasiṣṭha instructs his listener (addressed as ‘puruṣarṣabha’) within the Śānti Parva’s mokṣa-oriented discourse, emphasizing that the jīva’s transformation depends on purity and the company of the wise/liberated, not on any alternative route.