Utkramaṇa-sthāna and Ariṣṭa-lakṣaṇa: Yājñavalkya’s Instruction on Departure Pathways and Mortality Signs
निर्णयं चापि छिद्रात्मा न तं॑ वक्ष्यति तत्त्वतः । सोपहासात्मतामेति यस्माच्चैवात्मवानपि
nirṇayaṃ cāpi chidra-ātmā na taṃ vakṣyati tattvataḥ | sopahāsa-ātmatām eti yasmāc caivātmavān api ||
Wika ni Vasiṣṭha: “Ang taong may sirang pag-unawa ay hindi makapagsasabi nang tiyak ng tunay na diwa ng aral. Kahit siya’y masigla o may pagpipigil-sa-sarili, kapag nagsalita siya nang walang saligan ng kaalamang śāstra, nagiging tampulan siya ng panlilibak—sapagkat hindi tumatama ang kanyang mga salita sa tunay na prinsipyo.”
वसिष्ठ उवाच
Without śāstric grounding and clear discernment, one cannot determine or express the true purport (nirṇaya) of a text; speaking anyway leads to error and public ridicule, even if the speaker is otherwise confident.
In Śānti Parva’s instructional setting, Vasiṣṭha is advising about proper understanding and interpretation: he cautions that a person with defective insight cannot explain the truth of a doctrine and will be mocked if he speaks beyond his knowledge.