Shloka 41
Adhyātma–Adhibhūta–Adhidaivata Correspondences and the Triguṇa Lakṣaṇas (Śānti-parva 301)
विषयाणां च दौरात्म्यं विज्ञाय नृपते पुनः । गतासूनां च कौन्तेय देहान् दृष्टवा तथाशुभान्,नरेश्वर! शब्द-स्पर्श आदि विषय दुःखरूप ही हैं, इस बातको जाने। कुन्तीनन्दन! जिनके प्राण चले जाते हैं, उन मनुष्योंके शरीरोंकी जो अशुभ एवं बीभत्स दशा होती है, उसपर भी दृष्टिपात करे
viṣayāṇāṃ ca daurātmyaṃ vijñāya nṛpate punaḥ | gatāsūnāṃ ca kaunteya dehān dṛṣṭvā tathāśubhān ||
Wika ni Bhishma: “O hari, kapag naunawaan mong muli ang mapanira at nakalalasong likas ng mga bagay na dinaranas ng pandama—tunog, haplos, at iba pa—at, O anak ni Kunti, kapag minasdan mo rin ang mga katawan ng tao matapos lisanin ng buhay—kung paanong nagiging malas at kasuklam-suklam—hayaan mong ang pagkaunawang ito ang maglayo sa iyong isip sa pagkakapit. Kilalanin na ang hinahabol bilang ligaya ay nauuwi sa pagdurusa at pagkabulok; kaya hanapin ang higit na dakilang kabutihan.”
भीष्म उवाच