अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
संकल्पजो मित्रवर्गो ज्ञातय: कारणात्मका: । भार्या पुत्रश्न दासश्न स्वमर्थमनुयुज्यते
saṅkalpajo mitravargo jñātayaḥ kāraṇātmakāḥ | bhāryā putraś ca dāsaś ca svam artham anuyujyate ||
Sinabi ni Parāśara: “Ang pagkakaibigan ay umuusbong mula sa mga layon at pagnanasa ng tao; maging ang mga kamag-anak ay nag-iingat ng ugnayan dahil sa isang dahilan. Ang asawa, anak, at alipin ay gayon din—bawat isa’y sumusunod sa sariling kapakinabangan. Kaya dapat kilalanin ang pansariling interes na madalas nakatago sa ugnayang pantao, at kumilos nang may pag-unawa, hindi sa inosenteng pag-asa at pag-asa-sa-iba.”
पराशर उवाच
Parāśara highlights that many social bonds—friendship, kinship, even household relations—often operate through motives and self-interest; therefore one should cultivate discernment and non-attachment, grounding oneself in dharma rather than dependence on others’ affection.
In Śānti Parva’s didactic discourse, Parāśara speaks as a teacher, offering a sober observation about worldly relationships to guide the listener toward renunciation-minded wisdom and ethical clarity.