Shloka 22
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
मन: प्रणयते$5त्मानं स एनमभियुञ्जति । युक्तो यदा स भवति तदा त॑ पश्यते परम्
manaḥ praṇayate ’tmānaṃ sa enam abhiyuñjati | yukto yadā sa bhavati tadā taṃ paśyate param ||
Ipinaliwanag ni Parāśara: likas na hinihila ng isip ang sarili palabas, iginagapos sa mga bagay at gawain. Kapag dinisiplina ng nagsasanay ang isip na iyon at ginawa itong matatag na nakayuko sa yoga—nakalubog sa Sarili—kung siya’y tunay na naitatag sa pagkakaisang iyon, tuwirang namamasdan niya ang Kataas-taasang Katotohanan.
पराशर उवाच
Educational Q&A
The mind is the agent that either entangles the self in outward engagement or, when disciplined and made yoga-yukta (steadily absorbed), becomes the means by which one directly realizes the Supreme.
In a didactic passage of the Śānti Parva, Parāśara instructs about inner practice: he describes the mind’s tendency to pull the self into involvement, and then states the yogic reversal—yoking the mind in the Self—culminating in the vision/realization of the Supreme.