अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
वीतरागो जितक्रोध: सम्यग् भवति यः सदा । विषये वर्तमानो5पि न स पापेन युज्यते
vītarāgo jitakrodhaḥ samyag bhavati yaḥ sadā | viṣaye vartamāno 'pi na sa pāpena yujyate ||
Sinabi ni Parāśara: Ang taong walang pagkapit, nagapi ang galit, at palagiang namumuhay sa wastong asal ay tunay na nakatatag sa kabutihan. Kahit kumikilos sa gitna ng mga bagay na nadarama, hindi siya nasasangkot sa kasalanan, sapagkat ang paghahari sa loob ang pumipigil na ang panlabas na karanasan ay maging maling gawa.
पराशर उवाच
Moral fault does not arise merely from contact with worldly objects; it arises from attachment and anger. A person who is detached, has mastered anger, and lives in steady right conduct can remain in the world without being stained by sin.
In Śānti Parva’s instructional discourse, the sage Parāśara is explaining principles of righteous living and inner renunciation, emphasizing that inner discipline—not external withdrawal alone—determines purity of action.