Shloka 29
इसलिये तुम सदगुणोंमें ही अनुराग रखो, दोषोंमें किसी प्रकार नहीं; क्योंकि गुणहीन और दुर्बुद्धि मनुष्य भी अपने गुणोंके अभिमानसे अत्यन्त संतुष्ट रहता है ।। मानुषेषु महाराज धर्माधर्मो प्रवर्तत: । न तथान्येषु भूतेषु मनुष्यरहितेष्विह,महाराज! यहाँ मनुष्योंमें जैसे धर्म और अधर्म निवास करते हैं, उस प्रकार मनुष्येतर अन्य प्राणियोंमें नहीं
tasmāt tvaṃ sadguṇeṣv eva anurāgaṃ kuru, doṣeṣu tu kathaṃcana na; yato guṇahīno 'pi durbuddhir manuṣyaḥ svaguṇābhimānena atyantaṃ santuṣṭo bhavati. mānuṣeṣu mahārāja dharmādharmo pravartataḥ; na tathānyeṣu bhūteṣu manuṣyarahiteṣv iha, mahārāja.
Kaya nga, ituon mo ang iyong paglingap sa mga mararangal na katangian lamang, at huwag kailanman sa mga kapintasan; sapagkat kahit ang taong salat sa tunay na kabutihan at mahina ang pag-unawa ay maaaring maging lubhang kuntento sa sarili dahil sa pagmamataas sa mga katangiang inaakala niyang taglay niya. O dakilang hari, sa mga tao umiiral at kumikilos ang dharma at adharma; hindi sa gayong paraan sa iba pang nilalang dito, kung saan wala ang pagkilos na bunga ng pagiging tao.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Cultivate attachment to virtues rather than faults, and recognize that moral choice (dharma vs. adharma) is especially a human domain; humans can also be misled by pride into thinking themselves virtuous even when they are not.
Parāśara addresses a king, offering ethical counsel: he warns against valuing defects, notes the danger of self-conceit, and frames dharma/adharma as forces that meaningfully operate in human society due to human deliberation and responsibility.