Shloka 15
Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
यथा सूक्ष्माणि कर्माणि फलन्तीह यथातथम् । बुद्धियुक्तानि तानीह कृतानि मनसा सह
yathā sūkṣmāṇi karmāṇi phalantīha yathātatham | buddhiyuktāni tānīha kṛtāni manasā saha ||
O Haring Janaka, nakaaalam ng dharma! Kung paanong kahit ang pinakapinong mga gawa sa mundong ito—kapag isinagawa kasama ng isip at ginabayan ng pag-unawa—ay tiyak na nahihinog bilang bungang angkop sa kanilang likas na anyo, gayon din ang mararahas na gawa gaya ng karahasan. Kahit ang kakila-kilabot na kasalanan ay magawa nang di nalalaman, kung patuloy itong nalilikha at naiipon, nagbubunga pa rin ito; ang kaibhan lamang: kung ihahambing sa gawang sinadya at may buong kamalayan, ang bunga ng di sinasadyang gawa ay higit na maliit.
पराशर उवाच
Educational Q&A
All actions, even very subtle ones, inevitably produce results suited to their nature. Intention matters: wrongdoing done unknowingly still bears fruit, but its consequence is lighter than the fruit of deliberate, knowing wrongdoing.
In Śānti Parva, the sage Parāśara instructs King Janaka on ethical causality: how deeds—mental and physical—generate karmic results, and how knowledge/intent affects the weight of those results.