Shloka 76
अवादयतू तत्र वीणां मध्ये विश्वावसु: स्वयम् । सर्वभूतान्यमन्यन्त मम वादयतीत्ययम्,“उनके उस सुवर्णमय यूपमें जो सोनेका चषाल (घेरा) बना था, उसके ऊपर छ: हजार देवगन्धर्व नृत्य किया करते थे। वहाँ साक्षात् विश्वावसु बीचमें बैठकर सात स्वरोंके अनुसार वीणा बजाया करते थे। उस समय सब प्राणी यही समझते थे कि ये मेरे ही आगे बाजा बजा रहे हैं
avādayatū tatra vīṇāṃ madhye viśvāvasuḥ svayam | sarvabhūtāny amanyanta mama vādayatīty ayam ||
Wika ni Vāyu: “Doon, si Viśvāvasu mismo ay nakaupo sa gitna at tumutugtog ng vīṇā. Nang umalingawngaw ang kaniyang tugtugin, inakala ng lahat ng nilalang sa kani-kanilang puso: ‘Para sa akin lamang siya tumutugtog.’”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary, harmonizing beauty can feel personally addressed to each listener, illustrating the power of perception and the unifying, elevating effect of refined art within the cosmic order.
Vāyu describes a wondrous scene where the Gandharva Viśvāvasu sits at the center and plays the vīṇā; the music is so captivating that every being believes it is being performed specifically for them.