Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
पुत्रात् पुण्यतरश्वैव मा पुत्रमनुतप्यथा: । 'सूंजय! पूर्वोक्त चारों कल्याणकारी गुणोंमें वे बृहद्रथ तुमसे बहुत बढ़े-चढ़े थे और तुम्हारे पुत्रसे भी अधिक पुण्यात्मा थे। जब वे भी मर गये तो दूसरोंकी क्या बात है? अतः तुम अपने पुत्रके लिये संतप्त न होओ
putrāt puṇyataras caiva mā putram anutapyathāḥ |
Wika ni Vāyu: “May mga higit na mabiyaya kaysa sa iyong anak; kaya huwag kang magdalamhati para sa kanya. O Sañjaya, ang apat na mapagpalang birtud na nabanggit kanina ay nasa kay Bṛhadratha nang higit na masagana kaysa sa iyo, at siya’y higit pang matuwid kaysa sa iyong anak. Gayunman, siya man ay namatay—ano pa ang masasabi tungkol sa iba? Kaya huwag mong pahirapan ang iyong sarili sa dalamhati para sa iyong anak.”
वायुदेव उवाच
Even the most virtuous and accomplished are subject to death; therefore grief should be moderated by insight into impermanence and by steadiness in dharma.
Vāyudeva consoles Sañjaya, urging him not to mourn his son by citing Bṛhadratha—who possessed the previously described auspicious virtues to an even higher degree—yet still died, showing that death spares no one.