Shloka 129
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
स चेन्ममार सृंजय चतुर्भद्रतरस्त्वया । पुत्रात् पुण्यतरश्चैव मा पुत्रमनुतप्यथा:,'सूृंजय! रन्तिदेव तुमसे पूर्वोक्त चारों गुणोंमें बढ़े-चढ़े थे और तुम्हारे पुत्रसे बहुत अधिक पुण्यात्मा थे। जब वे भी मर गये तो तुम्हारे पुत्रकी क्या बात है? अतः तुम उसके लिये शोक न करो
sa cen mamāra sṛñjaya caturbhadrataras tvayā | putrāt puṇyataras caiva mā putram anutapyathāḥ ||
O Sṛñjaya, maging si Rantideva—na humigit sa iyo sa apat na kabutihang nabanggit kanina at higit na marangal sa kabutihan kaysa sa iyong anak—ay namatay na. Kung ang gayong tao ay lumisan, ano pa ang masasabi tungkol sa iyong anak? Kaya huwag kang magluksa para sa kanya.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even the most virtuous and highly meritorious people are subject to death; recognizing this universality of mortality, one should restrain excessive grief and cultivate steadiness of mind.
Vāyudeva addresses Sṛñjaya, citing the example of the famed righteous king Rantideva—superior in the previously described four virtues—to show that death spares no one, and thus Sṛñjaya should not lament his son.