Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
यथाशीला हि राजान: सर्वान् विषयवासिन: । श्रेयसा योजयत्याशु श्रेयसि प्रत्युपस्थिते
yathāśīlā hi rājānaḥ sarvān viṣayavāsinaḥ | śreyasā yojayaty āśu śreyasi pratyupasthite ||
Sinabi ni Nārada: “Kung ano ang asal ng hari, gayon din nagiging ang lahat ng naninirahan sa kanyang nasasakupan. At kapag dumating ang pagkakataon para sa higit na kabutihan, agad niyang iniuugnay ang buong bayan sa kabutihang iyon, upang maging kabahagi sila ng kagalingan at pag-angat.”
नारद उवाच
The ruler’s personal character directly molds the moral and behavioral tone of society; therefore a king who recognizes and embraces śreyas (the higher good) can quickly elevate the whole community by aligning them with that good.
Nārada is instructing about rāja-dharma in the Śānti Parva, emphasizing the king as a moral exemplar whose virtues or faults spread through the realm, and whose timely pursuit of welfare can bring collective uplift.